Inloggen


Ingelogd! Je wordt zo doorgestuurd...

22-11-2011 Geen foto's, wel een verhaal....
« Terug naar overzicht

Het is zondagochtend, een uurtje of 10: ik ben bijna klaar om in de auto te stappen. Laatste spulletjes pakken en hupsakee.

Hmm, onderweg kom ik erachter dat ik mijn TomTom vergeten ben: even een belletje naar Wehl dat Angela de TomTom meeneemt. Komt helemaal goed.  Als dit maar geen voorbode is van meer…

In Zeddam zwaai ik nog even naar mijn vader, die al zeer sportief geweest is. Rond 10.30 uur arriveer ik bij Angela.

Na even wachten, horen we Marije ook. Oeps, een paaltje geraakt. Kan gebeuren na zo’n avond. Achja, nu zullen we alles wel gehad hebben. Oh, daar heb je de vriend van Angela: even vragen of hij nog een keertje naar mijn auto wil kijken, want die lekt olie en maakt af en toe een raar geluid.

“Ach Martine, start hem maar even en doe de motorkap maar even omhoog.” “Ja, is goed!” zeg ik. “Doe hem maar weer even uit. Heb je jouw olie de laatste tijd nog gepeild?” “Ehh, neuh.” “Doe ik dat ook maar even voor de zekerheid.” Tja, en toen bleek er niets meer in te zitten. Oeps!!!

Op naar het tankstation. We hadden natuurlijk een beschrijving gekregen van wat we precies moesten halen en waar we de olie in moesten doen. Na 1 liter erin te hebben gedaan, reden we richting Duiven om Annemiek op te pikken.

“Ehh, iemand het telefoonnummer van Annemiek toevallig? Kunnen we even bellen dat we iets later zijn..” Natuurlijk hadden we daar niet aan gedacht.

Onderweg vraag ik aan Angela: “Waar heb je je TomTom? Kunnen we die vast instellen.” En je raadt het al: vergeten!!!

Aangekomen bij Van der Valk stapt Annemiek in en gelukkig heeft zij navigatie op haar telefoon! De papa van Annemiek waarschuwt ons nog even voor de mist en oja, we checken ook nog even de olie: helemaal op pijl.

Nu kan er toch niets meer mis gaan, ja mis. Mist dat wel. Maar gelukkig komen we precies op tijd aan. We kunnen binnen vijf minuten omkleden en ons plekje zoeken.

Het is een erg drukke wedstrijd, maar we vinden snel een plekje. Verder zijn we nog haarelastiekjes kwijt en slippers vergeten, maar volgens mij was het dat wel zo’n beetje.

Zo, nu kan het inzwemmen beginnen: even alles goed getest. Sommigen iets meer dan de anderen, maar we denken wel dat we er klaar voor zijn.

Annemiek begint op de 25 m schoolslag en zet een nette tijd neer. Martine, Angela en Marije volgen op die afstand, maar komen tot de conclusie dat het water niet zo heel snel is vandaag. Geen persoonlijke records. (Het kan ook aan de avond ervoor liggen, maar dat laten we maar even in het midden.)

Dan is het tijd voor de 200 vrij van Angela, waar wat zenuwen bij komen kijken. Voor het eerst deze afstand. Vooraf worden de aanwijzingen goed doorgenomen en uiteindelijk komt er een nette tijd uit van 3.05.01, na de gedane arbeid van de laatste tijd heel netjes!

En dan is het wachten op de volgende afstanden van ons. Ondertussen maar verhalen vertellen, sms’en, lingo spelen en vooral heel veel lachen.

Dan hebben we het briljante idee om voor de 25 m rugcrawl maar even onder de warme douche te gaan staan om de spieren op te warmen. Voor de een pakt dit beter uit dan voor de ander. Annemiek zwemt een heel goed persoonlijk record. Martine en Angela, ja die hebben toch weer last van het minder snelle water.

Tussendoor vlindert Marije de 50 meter nog even, maar helaas: ook hier wil het water niet echt meewerken.

Dan is het tijd voor de 100 m schoolslag, die wordt gezwommen door Marije en mijzelf. Hier heb ik mijn zinnen op gezet. Ik mag eerst en tot mijn grote verbazing zwem ik 5 seconden van mijn tijd af: daar was ik toch wel blij mee. Marije zwemt bijna even snel als haar inschrijftijd en dus ook heel netjes.

Toch allemaal een positief puntje, want Angela was op de 25 m rugcrawl tweede geworden. Ook zeer netjes.

Na een lange zit nog 1 programmanummer en dat is de 4x50m vrij. Nou, hier zouden we nog even met z’n allen voor gaan. Annemiek ging goed van start en ja, toen gebeurde het. Angela en ik hadden meteen onze twijfels: Marije was wel heeel snel weg. Onze klokster gaf aan niets te hebben gezien. Angela en ik zwommen onze meters voluit. Marije was ervan overtuigd niet te snel weg te zijn geweest. We wachten dan maar af.

Douchen en hup, naar de auto: het was nog iets mistiger geworden. Nog even de olie gecheckt met de opmerking van de dag: “Je moet niet op mijn stok schijnen maar op het gaatje!” Daarna gingen we rustig onderweg op zoek naar een Mc. van Annemiek moest Marije goed opletten waar de M te vinden was. En ja, in Amersfoort vonden we er een. Daar hebben we even gegeten en de wedstrijd nabesproken. De terugweg verliep verder rustig, met wel wat mist en lachbuien.

Helaas bleek later dat we toch gediskwalificeerd waren: volgende keer beter!

 

Martine